//////

PROGRAM PROINWESTYCYJNY

Zjazd sformułował program proinwestycyjny, przygotowało go jednak po „wydarzeniach marcowych” stare, choć mocno odmienione, kierownic­two. Jeśli uwzględnić fakt, że w 1968 r. dokonano dużych zmian w składzie partyjnym i państwowym, to okaże się, że V Zjazd był pod wieloma wzglę­dami bliższy I i III, niż IV. Może to również świadczyć o tym, że na pro- inwestycyjność i prokonsumpcyjność zjazdów większy wpływ wywierają kryzysy społeczno-polityczne, niż zmiany na najwyższych stanowiskach władzy partyjnej i państwowej.Z pięciu zjazdów przygotowywanych po kryzysach społeczno-politycz­nych, trzy miały charakter proinwestycyjny, a dwa — prokonsumpcyjny. Natomiast z czterech pozostałych zjazdów—jeden miał charakter pro­inwestycyjny, a trzy — prokonsumpcyjny. Spośród czterech zjazdów proin­westycyjnych — trzy odbyły się po kryzysach społeczno-politycznych, a z pięciu zjazdów prokonsumpcyjnych — tylko dwa odbyły się po kryzy­sach. Można zatem domniemywać, że istnieje interesująca mnie zależność, chociaż ze względu na niewielką liczbę branych pod uwagę zjazdów nie można wykluczyć przypadkowości tych związków.

NAKŁADY NA INWESTYCJE

IV   Nakłady na inwestycje produkcyjne miały rosnąć szybciej niż na inwestycje nieprodukcyjne. Nieco inne pro­porcje dla tej samej pięciolatki przewidywano na VI Zjeździe: zakładano, iż zarówno dochód narodowy, jak i fundusz spożycia wzrosną o ok. 38— —39%. Zgodnie z uchwałą VII Zjazdu, w latach 1976—1980 dochód na­rodowy miał wzrosnąć o 40—42%, a inwestycje —o 37—40%. Na VIII Zjeździe zakładano, że w latach 1981—1985 dochód narodowy wzrośnie o    14—18%, dochody realne na 1 mieszkańca-—10—12%, a udział in­westycji w dochodzie narodowym będzie niższy niż w latach 1976—1980. W dokumentach IX Zjazdu nie określa się analogicznych proporcji. Wska­zywano jedynie na konieczność wydatnego zwiększenia udziału produkcji rynkowej w całej produkcji przemysłowej oraz ograniczenia poziomu inwestowania.Opierając się na przedstawionych danych przyjąłem, że dla tendencji pierwszej charakterystyczne są formuły zawarte w dokumentach zjazdów: I, III, IV i V oraz w planach wieloletnich: 1950—1955, 1961—1965, 1966— -—1970. Dla tendencji drugiej charakterystyczne są formuły zawarte w do­kumentach zjazdów: II, VI, VII, VIII i IX oraz wielkości przyjęte w planach na lata: 1956—1960, 1971—1975, 1976—1980 oraz 1983—1985.

Jak szybko zdobyć dofinansowanie na firmę?

Aby móc zapewnić swojej firmie rzeczywiście sprawny rozwój, właściwie zawsze potrzebne są spore pieniądze na najróżniejsze inwestycje z tym związane – bez względu nawet na to, w jakiej dokładnie branży prowadzimy taką działalność. Nikomu nie musimy chyba jednak nawet mówić o tym, że w niektórych przypadkach samo ich zdobycie jest dość trudnym zadaniem; z tego też powodu warto wiedzieć o tym, że obecnie mamy do dyspozycji całe mnóstwo ciekawych rozwiązań tego właśnie problemu. Bardzo dobrą propozycją dla dosłownie każdego z nas z pewnością mogą być najróżniejsze dotacje unijne czy też programy dofinansowywania początkujących firm. Zdobycie takich pieniędzy jest o wiele łatwiejsze niż mogłoby się wydawać na pierwszy rzut oka, bowiem wcale nie musimy tutaj załatwiać żadnych szczególnie skomplikowanych formalności. Zresztą, jeśli będziemy mieli z tym jakiekolwiek problemy, to obecnie na rynku działają nawet profesjonalne firmy które udzielają związanej z tym pomocy. Takie programy mogą być zatem doskonałym sposobem na błyskawiczne zdobycie pieniędzy potrzebnych nam na rozwój firmy. Zdecydowanie warto zapoznać się z nimi nieco bliżej, bowiem przy obecnym ich zróżnicowaniu dosłownie każdy znajdzie wśród nich coś odpowiedniego.

Zainwestuj w oprogramowanie dla swojej firmy

Aktualnie dosłownie każdy, kto tylko prowadzi własną firmę ma całe mnóstwo bardzo ciekawych możliwości jeśli chodzi o znaczne ułatwienie sobie zajmowania się poszczególnymi jej obszarami. Chodzi tutaj głównie o szeroko rozumianą księgowość czy rachunkowość – kwestie te nierzadko potrafią być prawdziwą zmorą dla wszystkich przedsiębiorców. Głównym narzędziem które może znacznie nam w tym pomóc jest przede wszystkim szeroko rozumiane oprogramowanie dla firm. Takie programy cieszą się obecnie sporą popularnością i są bardzo zróżnicowane, dzięki czemu właściwie każdy z nas powinien być w stanie znaleźć wśród nich coś, co idealnie spełni wszystkie jego potrzeby. Co więcej, w wielu przypadkach są one zupełnie darmowe – jeśli prowadzimy jedynie nieco mniejszą firmę, to takie aplikacje całkowicie nam wystarczą. Sama ich obsługa jest ponadto bardzo prosta i nie wymaga posiadania praktycznie żadnych umiejętności. Wystarczy zatem skorzystać tylko z jakiegokolwiek programu tego typu, aby prowadzenie własnej firmy stało się dla nas czymś o wiele łatwiejszym. Obecnie dostęp do takich rzeczy jest ponadto bardzo powszechny, dzięki czemu musimy jedynie zainteresować się nimi nieco bliżej.

Czy warto zakładać sklep internetowy?

Współczesny internet oferuje nam w kwestii prowadzenia własnej działalności gospodarczej całe mnóstwo ciekawych możliwości. Istnieje w końcu długa lista rzeczy które możemy świadczyć za jego pośrednictwem i na które panuje równocześnie spore zapotrzebowanie. Do zdecydowanie najczęściej wybieranych rozwiązań tego typu z pewnością może być zaliczone prowadzenie własnego sklepu internetowego. Jest to faktycznie dobra propozycja, choć warto pamiętać o tym, że działalność taka pod wieloma względami może być dużo trudniejsza, niż się wydaje. Aby móc stworzyć rzeczywiście dochodowy sklep internetowy, musimy przede wszystkim posiadać na to dobry pomysł. Obecnie takich sklepów działa już całe mnóstwo, zatem jedynym sposobem na odniesienie sukcesu jest albo wyjście z czymś oryginalnym, albo po prostu zadbanie o znacznie wyższy poziom usług czy niższe ceny niż u konkurencji. Obydwie te rzeczy nie należą do najłatwiejszych i wymagają od nas niemałego wysiłku. Z drugiej jednak strony przy właściwym podejściu taki sklep może nam przynosić naprawdę spore zyski, zatem jeśli tylko szukamy ciekawego pomysłu na własną firmę w internecie, to być może będzie to dla nas najlepsze rozwiązanie.

Gadżety reklamowe dla firm

W chwili obecnej każdy przedsiębiorca może reklamować swoją firmę na bardzo wiele różnych sposobów. Z pewnością warto zainteresować się całą tą dziedziną nieco bliżej, bowiem jest to właściwie niezbędne do tego, aby móc odnieść w jakiejkolwiek branży faktycznie zadowalający sukces. Do tych zdecydowanie najciekawszych propozycji tego typu z pewnością zaliczają się specjalne gadżety reklamowe – na pierwszy rzut oka nie są one co prawda w stanie przynieść żadnych szczególnie widocznych efektów, ale w rzeczywistości drzemie w nich naprawdę ogromny potencjał. Takie gadżety są obecnie bardzo łatwo dostępne oraz dość tanie, dzięki czemu nie powinniśmy raczej mieć żadnych większych problemów z zamówieniem nawet większej ich ilości. Sprawia to, że można je rozdawać swoim potencjalnym klientom przy dosłownie każdej możliwej okazji; dzięki czemu będziemy w stanie stworzyć naprawdę znaną i rozpoznawalną markę, której nazwa będzie po prostu dobrze się kojarzyła. Zdecydowanie warto zatem docenić skuteczność, jaką mogą nam zaoferować takie właśnie gadżety reklamowe. Śmiało można powiedzieć, że jest to jedno z najlepszych narzędzi marketingowych dla dosłownie każdego przedsiębiorcy.

Psychologia w biznesie

Psychologia biznesu to dziedzina nauki, która zajmuje się teorią psychologii w odniesieniu do warunków w przedsiębiorstwie. Stosuje się ją w celu zwiększenia efektywności pracowników oraz konkurencyjności firmy. Psychologia biznesu wykorzystywana jest w otoczeniu organizacji, obejmuje ona kadrę zarządzająca, pracowników, akcjonariuszy firmy, a także klientów i producentów. Zajmuje się ona badaniem emocji, postaw i zachowania ludzi związanych z tym przedsiębiorstwem. Usprawnia działanie organizacji poprzez wpływanie na satysfakcję i wydajność pracowników. Zajmuje się też badaniem warunków i atmosfery pracy, zwiększaniem efektywności kadry zarządzającej oraz wykorzystuje potencjał prezentowany przez markę w postaci reklamy. Psychologia biznesu dotyczy głównie takich obszarów, jak procesy grupowe, przywództwo, motywacja i satysfakcja pracowników. Psychologowie biznesu w obecnych czasach pracują jako konsultanci, których zadaniem jest poprawa efektywności pracowników, usprawnienie procesu komunikacji, często współpracują z działem HR- zasoby ludzkie.

Prowadzenie rachunkowości firmy

Rachunkowość jest bardzo ważnym zagadnieniem zwłaszcza w kontekście prowadzenia własnej firmy czy też ogólnie w kontekście prowadzenia działalności gospodarczej. Ogólnie rzecz biorąc mamy do czynienia z kilkoma rodzajami rachunkowości. Może tu być mowa o rachunkowości podatkowej, zarządczej, finansowej czy bankowej. Często mówimy też o rachunkowości komputerowej z racji powszechnego użycia komputerów w prowadzeniu spraw rachunkowych. Ogólnie rzecz biorąc rachunkowość możemy podzielić na trzy podstawowe działy. Mowa tu o księgowości, sprawozdawczości i kalkulacji. Wszystkie te trzy elementy odgrywają poważną rolę w prowadzeniu działalności gospodarczej. Jak zatem widać każdy przedsiębiorca wręcz musi takowe podstawy poznać. Bez tego ani rusz. Prowadzenie rachunkowości firmy możemy powierzyć specjalnie do tego zatrudnionemu pracownikowi. Jeżeli nas na to nie stać i prowadzimy działalność jednoosobową zawsze możemy sprawy księgowe i tym podobne prowadzić sami. Nie jest to aż takie trudne. Innym rozwiązaniem jest zlecenie takowej działalności firmom zewnętrznym. W takim wypadku możemy powierzyć im nie tylko prowadzenie księgowości czy rachunkowości, ale również inne sprawy biurowe. Koszt tego typu usług nie musi być wcale wygórowany, a jakość może stać naprawdę na wysokim poziomie. Warto to wziąć pod uwagę.

Doradca podatkowy

Od wielu, wielu lat prawo jest jednym z najbardziej popularnych i obleganych kierunków. Z roku na rok jest coraz więcej osób, które pragną zgłębiać swoją wiedzę właśnie w tej dziedzinie. Wielkim minusem tego kierunku jest fakt, że uprawnienia zawodowe można uzyskać nie po skończeniu studiów, ale po odbyciu aplikacji. Choćby z tego względu warto zainteresować się już w trakcie studiów jakąś węższą ich dziedziną, na przykład podatkami. Wtedy ma się większe szanse na to, by stać się ekspertem w danej dziedzinie, a później zdobyć zatrudnienie. Jednym z takich ekspertów jest doradca podatkowy. Do obowiązków osoby zatrudnionej na stanowisku doradca podatkowy należą między innymi: pomoc klientom w kwestii zagadnień związanych z podatkami. Doradca podatkowy także może w razie potrzeby reprezentować swojego klienta w postępowaniu przed organami kontroli skarbowej bądź organami podatkowymi. Pragnąc zostać ekspertem w omawianej dziedzinie, należy ukończyć studia wyższe na kierunku prawo oraz odbyć kurs bądź studia podyplomowe, które nadadzą uprawnienia do wykonywania tego zawodu.

Oferty pracy

Oferty pracy są to te wszystkie ogłoszenia w których widać wyraźnie jaka firma kogo potrzebuje. Obecnie jest tysiące różnych ofert nie tylko w Polsce ale również za granica. Osoby które znają język obcy mają wtedy większe szanse znalezienia jej. Wiele ofert pracy proponuje posadę dla specjalistów tym bardziej że zakres obowiązków jest ogromny. Często idzie za tym odpowiedzialność i płaca. Niestety nie w każdym zawodzie znajdują się tacy specjaliści jacy są potrzebni ponieważ wielu ludziom brakuje umiejętności lub doświadczenia. Są to nawet mało spotykane profesje lub w wąskiej dziedzinie która jest wyjątkowo trudna do nauczenia. Wszystkie oferty pracy znajdują się w najważniejszych mediach takich jak prasa, telewizja, radio oraz Internet. Osoby umiejące szukać dla siebie ofert szybko znajdują to czego szukają. Oferty mogą być podzielone na ogłoszenia z branży wykwalifikowane kadry jak również pracownicy fizyczni. Jedna grupę reprezentują często kobiety natomiast drugą mężczyźni. Obecnie pracy szukają miliony osób i wiele z nich wyjeżdża za granicę by tam ja znaleźć.

NA PRZYKŁADZIE WSI

W prawej części tego samego wiersza zaznaczono, które z wymienionych w główce instytucji i placówek wchodzą do danego typu wyposażenia. W ten sposób, znając uwzględnione w modelu parametry, bez trudu można określić pożądane wyposażenie dla dowolnej miejscowości. Na przykładzie mojej wsi rodzinnej pokażę, jak można wykorzystywać ten model w praktyce. We wsi tej mieszka około 700 mieszkańców. Znajduje się w mej urząd gminy, szkoła podstawowa, zasadnicza szkoła rolnicza. Nie ma w niej PGR, RSP ani instytucji i urządzeń turystycznych. Z modelu wynika, że we wsi, która liczy 5C0-749 mieszkańców, będącej siedzibą urzędu gminy należy przewidzieć: klub, bibliotekę lub filię, kiosk „Ruch”, czytelnię, punkt naprawy odbiorników radiowych i telewizyjnych oraz dom kultury lub gminny ośrodek kultury (GOK). Obecnie w tej wsi znajduje się: klub, kiosk „Ruch”, biblioteka gminna.

W POSTACI PIRAMIDY

Okazało się zatem, że sieć instytucji kulturalnych daje się przedstawić w postaci uporządkowanej piramidy, u podstaw której znajdują się wszyst­kie uwzględnione instytucje, a jej szczyt stanowi instytucja występująca najczęściej.Ostatnia czynność polegała na określeniu liczby miejscowości, w których powinny się pojawiać poszczególne zestawy instytucji. Liczbę tę ustalałem posługując się normatywem zawartym w tablicy 12; EMC identyfikowała miejscowości, w których powinny się pojawić poszczególne instytucje i pla­cówki^.Rezultatem tych czynności jest model normatywny, który przedstawia tablica . W lewej części główki tej tablicy znalazły się kolejne przedziały wielkości. W prawej części umieszczono wykaz instytucji i placówek u- względnionych w modelu. W pierwszej kolumnie umieszczono symbole kolejnych typów wyposażenia. Na skrzyżowaniu typu wyposażenia i prze­działu wielkości umieszczono symbole instytucji pozakulturalnych (0 — brak takiej instytucji, B — urząd gminy, C — PGR lub RSP, D — szkoła podstawowa, E— szkoła ponadpodstawowa, F— urządzenie lub instytucja turystyczna) oraz liczbę miejscowości o takim zestawie cech i liczbę mieszkańców w tych miejscowościach.

POTWIERDZAJĄCY WYNIK

Wydaje się więc, że wynik tego porównania po­twierdza słuszność przyjętych założeń. (Ostrzejsze założenia zmniejszyłyby być może tę dysproporcję. Prowadziłyby jednak do tezy, że znaczna liczba instytucji została zlokalizowana nieprawidłowo). Po drugie — przepro­wadzone obliczenia pozwoliły uporządkować wszystkie instytucje według wielkości potrzeb w całym kraju (zob. rubryka 2 w tablicy 13). Dysponując tak uporządkowaną listą można było zbudować właściwy model normatywny. W tym celu przyjąłem założenie, że jeśli w miejsco­wości potrzebna jest instytucja Y, to są w niej również niezbędne wszystkie instytucje, których w całym kraju potrzeba tyle samo i więcej. Dzięki temu mogłem uporządkować zestawy instytucji kulturalnych, które powinny się pojawić w poszczególnych wsiach, oto ich wykaz:  punkt biblioteczny,    jw., klub (świetlica), jw., biblioteka (filia biblioteki),   jw., kiosk „Ruch”,   jw., czytelnia, jw., zakład naprawy, punkt przyjęć sprzętu RTV,   jw., ośrodek (dom) kultury,   jw., kino stałe,jw., sala widowiskowa ze sceną,jw., muzeum, izba pamięci.

TYP USTALEŃ

W ustale­niach tego typu nie ma jednak rozstrzygnięć jednoznacznie słusznych. Zawsze trzeba się godzić z jakimś błędem.Dotychczasowe uwagi odnoszą się do normatywnego rozmieszczenia poszczególnych instytucji kulturalnych. Nie mówimy więc jeszcze o modelu, choć implicite jest on zawarty w przyjętych założeniach. By dojść do osta­tecznej wersji modelu, obliczyłem na podstawie założeń normatywnych liczbę poszczególnych instytucji kulturalnych potrzebnych w całym kraju . Obliczenia te były potrzebne z dwóch względów. Po pierwsze — pozwo­liły wstępnie ocenić realność przyjętych założeń. Okazało się, że w większoś­ci przypadków liczba instytucji potrzebnych (zgodnie z przyjętym norma­tywem) ma się do liczby instytucji istniejących jak 2:1.  W odniesieniu do różnych instytucji proporcje te wyglądają odmiennie, rząd wielkości pozos­taje jednak ten sam (wyjątek stanowią izby pamięci i muzea oraz sale widowiskowe ze sceną).

DOM KULTURY

Innymi słowy — o tym, czy w jakiejś miejscowości potrzebny jest np. dom kultury, rozstrzyga jej wielkość oraz obecność tej instytucji pozakulturalnej, przy której dom kultury pojawia się w najmniejszych miejscowościach.Wszystkie te uproszczenia były niezbędne przede wszystkim ze względów technicznych. Ponieważ w analizie uwzględniłem pięć różnych instytucji pozakulturalnych, to liczba wszystkich możliwych kombinacji wynosi 32. Przy pomnożeniu przez jedenaście przedziałów wielkości daje to 352 typy miejscowości. Chcąc uprościć całą operację, ograniczyłem liczbę kombi­nacji do sześciu, co po pomnożeniu przez jedenaście przedziałów wielkości dało 66 typów miejscowości. Model normatywny oddalił się w ten sposób od rzeczywistych typów miejscowości. Zmniejszyło to jednak liczbę ope­racji niezbędnych do zbudowania takiego modelu. Zmniejszyła się także liczba tych typów miejscowości, w których mieści się zaledwie kilka miejscowości.Nad decyzjami tymi można —rzecz jasna — dyskutować.

OPARCIE MODELU

Jeśli zatem spot­kamy dwie grupy miejscowości: jedną mającą tylko urząd gminy, drugą wyposażoną we wszystkie pozostałe instytucje, to na gruncie tego modelu lepiej wyposażona będzie wieś, w której jest tylko siedziba gminy. Mając świadomość tej słabości, trzeba dodać, że w niewielkim stopniu może to wpłynąć na ilościowy obraz potrzeb. Urząd gminny występuje bowiem jako jedyna instytucja pozakulturalna tylko w 84 wsiach, a jako jedna z dwóch instytucji — w 640 wsiach. Z kolei dwie instytucje pozakultu­ralne (bez urzędu gminnego) ma 2377 wsi, a trzy i więcej —232 wsie. Zaproponowany w tym opracowaniu model normatywny uprzywilejowuje więc 84 wsie — siedziby gmin, a dyskryminuje 232 wsie — siedziby trzech lub czterech instytucji pozakulturalnych. Nie są to więc liczby duże.Model ten opiera się także na założeniu, że poziom wyposażenia wsi siedzib poszczególnych instytucji pozakulturalnych — nie zależy od liczby tych instytucji, lecz od obecności tej z nich, przy której dana insty­tucja kulturalna pojawia się najwcześniej.